آرشیو بهمن ماه 1404

نیوکامن در فقر درگذشت. سال‌ها او تنها در بانک زندگی می‌کرد، با خوشحالی، زمزمه‌های عجیبی از شمش‌های گنج به گوش می‌رسید، بدون هیچ چراغی که او را راهنمایی کند، جز الماس‌های درخشانی که برای نگهداری ایمن در دستانش گذاشته شده بودند. مور او را با «گنومِ تیره و تار ساکن در معدن طلسم نویس طلای تاریک» مقایسه می‌کرد. او که در میانه‌ی کینه و نفرتی تلخ پیچیده شده بود، گاهی اوقات در گرگ و طلسم میش هوا از خانه‌ی آهنی‌اش بیرون می‌آمد. کناره خیابان لا توش در طرف مقابل خیابان کسل قرار طلسم نویس شهر پارس آباد داشت و شوخ‌طبعان دوبلینی خیابان را به رودخانه‌ای تشبیه می‌کردند زیرا بین دو کناره جریان داشت.

شوخی‌ها خیلی زود جای خود را به بهترین دعانویس شهر هق‌هق دادند. روزی کناره خیابان نیوکامن شکست،[372] و مردان مرفه در بهترین دعانویس شهر این فروپاشی جان باختند. لرد نیوکامن پیش از این جادو و طلسمات به طلسم نویس شهر اشنویه کیلستر رفته بود، جایی که به دست خودش درگذشت. هیچ مدعی برای تاج او پیدا نشد و نسل جادو و طلسمات او منقرض شد. این بیست و هفتمین دوره جادو و طلسمات اشرافیت ایرلندی بود که از زمان اتحاد شکست خورده بود. گلادو زمانی که به انحلال پارلمان ایرلند رأی داد، نماینده مجلس لانگفورد بود. ریچارد لاول اجورث، یک خیانتکار [صفحه ۱۵۵]رأی‌دهنده، این رأی جادو و طلسمات را خیانت به کشور دانست و با خشم فریاد زد: با نامی که قرض گرفته شده است - عنوانی که خریداری شده است، سر ویلیام فکر کرد که کاش یک جنتلمن بود؛ هوش او جز حیله‌گری نیست، شجاعتش

جز بخار و دودلی نیست، غرورش چیزی جز پول نیست - طلسم پولش چیزی جز کاغذ نیست! چیزی که در سال ۱۸۰۰ یک طعنه بی‌معنی بود، در سال ۱۸۲۵ به یک واقعیت انکارناپذیر تبدیل شد - یادداشت‌های نیوکامن کاغذ باطله بودند. شرکت بانکداری هیبرنیان کمی پس از آن، فعالیت خود را در داخل دیوارها آغاز کرد. پاورقی‌ها: [284]من برخی از شواهد ضمنی که مرا به گناهکار بودن طلسم نویس شهر تکاب مگان متقاعد کرده بود، بدون تغییر باقی می‌گذارم و نامه‌های جرمی که متعاقباً یافت شد (ژانویه ۱۸۹۱) را در داخل پرانتز اضافه می‌کنم. [285]بنابراین، در «کراپی‌ها دراز می‌کشند»، که با آهنگ آن، همانطور که دعا مور می‌گوید، «خون بیشتری نسبت به تصنیف‌های غنایی ریخته شده است» - فیتزجرالد بی‌رحم برای حکومت کردن پا پیش گذاشت، اصول او در مکتب اورلئان شکل گرفت.

[286]خاطرات مایلز بایرن ، جادو و طلسمات iii. 247. (پاریس: بوسانژ، 1863.) [287]کشیش طلسم نویس جیمز ویلز می‌نویسد: «دکتر مدن به سلسله‌ای از شرایط اشاره می‌کند که به نظر می‌رسد اتهام علیه هیوز را محکم‌تر می‌کند.» - زندگی ایرلندی‌های برجسته ، جلد ششم، صفحه ۵۱. سال‌ها بعد، مدن در ویرایش جدید خود، سوءظن‌هایی را نسبت به جوئل هولبرت دعا مطرح می‌کند (صفحه اول، صفحه ۸۵؛ صفحه دوم، صفحه ۴۴۳). با این حال، در نهایت، دکتر مدن نوشت: «و اکنون، در پایان تحقیقاتم در مورد خیانت لرد ادوارد فیتزجرالد، باید طلسم نویس کمال شهر اعتراف کنم که آنها موفق نبوده‌اند. خائن هنوز هویت ناشناس خود را حفظ کرده است؛ خیانت او، دعا تا به امروز (ژانویه ۱۸۵۸)، همچنان با نامش گره خورده است و وقتی کشف شود، برای همیشه نفرت‌انگیز خواهد بود...

نه و پنجاه سال است که راز این شرور حیله‌گر و دزدکی توسط کارفرمایانش پنهان شده است، بدون اینکه هیچ اهمیتی به شخصیت یا خاطره‌اش داده طلسم شود. - رجوع کنید به « زندگی ایرلندی‌های متحد» ، نوشته آر. آر. مدن، جلد دوم، ۴۴۶. [288]فرود، جلد سوم، ص ۳۴۲. [289]مکاتبات کورنوالیس ، جلد سوم، ص ۳۲۰. [290]نایب‌السلطنه، که بهترین دعانویس شهر کالسکه‌اش به نام‌های مگان و هیگینز جمعیتی را اجیر کرده بود تا پیروزمندانه در بهترین دعانویس شهر خیابان‌ها حرکت کنند، لرد تمپل، که بعدها مارکی باکینگهام شد، دو بار فرماندار طلسم نویس شهر فردیس کل ایرلند بود و آقای گراتان درباره‌اش می‌نویسد: «او با بسیاری از اقدامات خوب مخالفت کرد، بسیاری از مردان بد را ارتقا داد، هزینه‌های ایرلند را به شیوه‌ای بی‌بندوبار و ولخرجانه افزایش داد طلسم و خشم خود را بر کشور خالی کرد.» [291]روزنامه

عصر دعا دوبلین ، شماره ۱۷۶۷. همان روزنامه اضافه می‌کند: «در خانه آقای مگان در خیابان های استریت بود که گواهی معتبر روحانیت کلیسای رزماری لین طلسم نویس نوشته و اخذ شد.» می‌توان توضیح داد که وقتی مگی، استاد اخلاق، هیگینز را به عنوان کسی که قوانین خدا و انسان را به چالش کشیده است، محکوم کرد، در یک آگهی که ظاهراً از دعا سوی کشیشان کلیسای رزماری لین منتشر شده بود، گفته شد که آنها هیچ اطلاع رسمی یا دیگری از کلاهبرداری که ادعا می‌شد بیست و سه سال پیش توسط آقای فرانسیس هیگینز انجام شده است، ندارند و افزودند که

با آن از او یاد می‌کند. [131]نامه‌ی آقای دبلیو.ای. اچ. لکی، به WJF، باشگاه آتنئوم، لندن، ۵ دعا ژوئیه ۱۸۸۸. ریچاردسون، نویسنده‌ی محبوب «پاملا»، در آن زمان نامی آشنا بود، نامی که به راحتی به ذهن مردی اهل مطالعه که اسرار یک پاملای واقعی را فاش می‌کرد، خطور می‌کرد. طرح داستان‌های ساموئل ریچاردسون با نامه‌ها، شاخه‌ای از انشا که ساموئل ترنر در آن کاملاً ماهر بود، پیش می‌رود . به نظر می‌رسد طنز عجیبی در این جاسوس وجود دارد که با نام مستعار ریچاردسون، «تاریخ پاملا»ی جدید و مبارزات او را توصیف می‌کند. دکتر مدن می‌گوید طلسم نویس شهر درگز که پس از مرگ همسرش، پاملا در شرایط بسیار سختی به هامبورگ بازگشت، تنها جایی که می‌توانست با احتیاط به آنجا برود.

مدن خوابش را هم نمی‌دید که پناهگاه فراری، لانه‌ی مار باشد. [132]کشیش ویلیام جکسون، یک روحانی انگلیکان، در حالی که کوکاین، وکیلی از لندن، بهترین دعانویس شهر به عنوان دوست و مشاور حقوقی‌اش، او را همراهی می‌کرد، برای انجام یک مأموریت خیانت‌آمیز طلسم نویس به دوبلین آمد. کوکاین، وکیلی از لندن، از سوی پیت مأمور شده بود تا رهبران ملی را به دام بیندازد. کوکاین جکسون را تا مرحله محکومیت تحت پیگرد قانونی قرار داد. در ایرلند، برخلاف انگلستان، یک شاهد برای محکومیت به جرم خیانت بزرگ کافی بود. [133]ویکهام در نامه‌ای به تاریخ ۸ ژوئن ۱۷۹۸، از منبعی صحبت می‌کند که «ر» «تمام اطلاعاتی را که به ما منتقل کرده است» از آن به دست آورده است طلسم نویس شهر فریمان - منظور همان اطلاعاتی است که به لیدی ادوارد فیتزجرالد، والنس، خانم ماتیسن، راینهارد و

دیگر دوستان ساده‌لوحش در هامبورگ مربوط می‌شد، کسانی که هر آنچه را که می‌دانستند به ترنر گفتند. دکتر مدن و دیگران این «ر» را با راینهاردِ فسادناپذیر، آنطور که ام. میگنت او را توصیف می‌کند، اشتباه گرفتند. به برگ دعا ۱۰۲، زیر مراجعه کنید . [134]فرانسه و بهترین دعانویس شهر ایرلند (پاریس، 1888). [135]به صفحه ۱ ، قبل از آن مراجعه کنید . [136]برای برخی از طلسم نویس شهر نظرآباد افشاگری‌های مربوط به خیانت برادرکشی توسط برادر اوکانر، به پیوست مراجعه کنید . [137]فقط یک نامه، از ریچاردسون (ترنر) به لرد داونشایر، در نسخه‌های بهترین دعانویس شهر خطی پلهام پیدا کرده‌ام؛ تاریخ آن «هامبورگ، ۱ دسامبر ۱۷۹۷» است: «سرورم، نمی‌توانم هیچ راهی برای ملاقات با آقای طلسم نویس فریزر بدون ریسک قابل توجه دعا کشف یک راز پیدا کنم.

به همین دلیل، اکنون از شما خواهش می‌کنم که لطف کنید و چند خطی به من طلسم نویس شهر شاهین شهر بدهید. من در ۱۷ نوامبر از جادو و طلسمات طریق پست برای شما نوشتم. از آن زمان، دو نامه توسط کاپیتان گونتر، از کشتی ناتیلوس، برای شما ارسال کرده‌ام: نامه اول شامل هفت و نیم صفحه نامه است؛ نامه دوم، یک نامه واحد با اطلاعاتی است که می‌توانم جمع‌آوری کنم و امیدوارم مفید باشد. گونتر قول داد که خودش آنها را در طلسم دفتر یارموث قرار دهد.» «برای جناب عالی لازم است که از ترس حوادث، هرگونه نشان اشرافی را کنار بگذارید و سبک لباس‌های ایرلندی بدون کلاه را برگزینید .

اگر من شایسته‌ی توجه بیشتر جناب عالی باشم، از هیچ تلاشی برای کسب طلسم نویس شهر مشگین شهر افتخار قرار گرفتن در میان صادق‌ترین افراد جناب عالی دریغ نخواهم کرد.» جی . ریچاردسون «اول دسامبر ۱۷۹۷، هامبورگ (تحت پوشش رئیس اداره پست، یارموث).» — نسخه‌های خطی پلهام. در فاصله‌ای بسیار دور از نامه ریچاردسون، نامه کوک، که دعا در آن ضمیمه شده بود، یافت می‌شود. او می‌نویسد: «نامه‌های «ناتیلوس» دریافت نشده‌اند و ما نمی‌دانیم چگونه به او ارسال کنیم.» نسخه‌های خطی پلهام، هرم‌هایی به صورت دسته جمعی هستند، اما هیچ نامه دیگری از ریچاردسون، با نام مستعار ترنر، در آنها مدفون نشده است. [138]نیلسون، راسل، تیلینگ و ترنر به شاخه اولستر این سازمان تعلق داشتند.

راسل که سروان هنگ ۶۴ و افسر ارشد گروهان تایرون بود، تا سال ۱۸۰۲ زندانی ماند و پس از ارتباط با نقشه امت، در ۳۰ اکتبر ۱۸۰۳ گردن زده شد. ساموئل نیلسون، پسر یک طلسم جادو و طلسمات کشیش پروتستان، پس از فراز و نشیب‌های فراوان، در ۲۹ آگوست همان سال درگذشت. [139]روایت شخصی ، نوشته چارلز همیلتون تیلینگ. دختر او همسر اول لرد اوهاگان شد. [صفحه ۵۲] فصل هفتم: یادبود دکتر مک‌نوین رهگیری شد اگرچه این جاسوس تا اکتبر ۱۷۹۷ نام و اسرار خود را به لرد داونشایر نگفت، اما دلیلی وجود دارد که باور کنیم او قبلاً اطلاعاتی ارائه کرده بود.

برای افزایش اهمیت خود، احتمالاً چیزی در این مورد نگفت. همانطور که آقای فرود اشاره می‌کند، او رفتار خود را به رنگی که فکر می‌کرد بهتر است، رنگ‌آمیزی می‌کرد.

روی همه چیز آن نوع زنگار قرمز بود که ظاهری سپاسگزار از پختگی به آجرکاری‌های قدیمی می‌داد. درگاه به خوبی و بهترین دعانویس شهر با ظرافت حکاکی شده بود. هنگام ورود، چشم‌انداز سالن قدیمی، تاریک، با قاب‌های بلوط و با سه طاق بلند و خوش‌حک، با ستون‌های سبک که طلسم نویس یک ردیف ستون را تداعی می‌کردند، به چشم می‌خورد. در پشت آن، پله‌ها طلسم نویس شهر ملکان قرار داشتند که به طور موثری در طول‌های کوتاه بالا می‌رفتند. نرده‌ی ظریف و پیچ‌خورده، باریک اما پایدار، و نرده‌ی محکم قالب‌گیری‌شده - بهترین دعانویس شهر به‌طور تحسین‌برانگیزی مؤثر و طلسم جالب بودند. دیوار پله به‌طرز چشمگیری زیبا بود.{146}با نقاشی‌های تمثیلی روشن بود؛ در حالی که در سقف کنده‌کاری شده، در میان ابرها و بخارات، مدالیون‌های باشکوهی با پرتره‌ها وجود داشت.

رنگ‌ها، اگرچه تا حدودی محو شده و با کثیفی پوشانده شده بودند، اما در وضعیت خوبی بودند و وقتی تمیز می‌شدند، بدون شک جلوه‌ای جسورانه به خود می‌گرفتند. کار وریو - یک کار روستایی - به راحتی می‌توانیم باور کنیم که همینطور است. در سراسر عمارت، طلسم قاب‌ها و درهای فراوانی با قرنیزهایی با برش‌های غنی وجود داشت. یک اتاق کوچک گیج‌کننده وجود داشت که به نظر می‌رسید از یک طلسم نویس آپارتمان بزرگتر جدا شده است، سقف آن نیز شکوه‌های تصویری را به نمایش می‌گذاشت - دو بانوی عظیم‌الجثه که طلسم نویس شهر عجب شیر روی ابرها نشسته بودند، یکی نامه‌ای مهر و موم شده را به دیگری می‌داد.

در سقف وسیع بالای پله، یک تصویر مدالیونی وجود داشت که گفته می‌شود پرتره طلسم نویس دوشس یورک است؛ و طلسم دیگری که گفته می‌شود نمایانگر ملکه آن است. در تمام این‌ها، حس شگفتی آمیخته با جذابیتی آرام، نوعی حس جدید، وجود داشت. فکر کردن به اینکه روح سخت و طاقت‌فرسای لندنیِ عمل‌گرا این یادگار برازنده را نادیده گرفته بود، خوشایند طلسم نویس شهر سردرود بود. به نظر می‌رسید روح آن در اتاق‌های قدیمی پرسه می‌زند. اما با عبور از پشت، به «محوطه» قدیمی بود که این احساس تشدید شد. با نگاه به طلسم نویس بالا، دیدیم که نمای پشتی آن به اندازه نمای جلویی معماری دارد و یک سنگفرش و قاب‌بندی غنی دیگر با چیزی طلسم شبیه به رمز را به نمایش می‌گذارد.

آجرکاری‌های رسمی، زنگ‌زده و دلنشین، به یک فضای سبز قدیمی و کم‌ارتفاع مشرف بودند. از درگاه غنی و حکاکی‌شده وارد یک سکوی سنگی شدیم که دو ردیف پله منحنی زیبا به سمت باغ امتداد دعا داشت. در اینجا به سختی می‌توانستید باور کنید که به جاده جادو و طلسمات اصلی و واگن‌های تراموا که همیشه در حال جرینگ جرینگ بودند، نزدیک هستید. در آن‌سو، درختان قدیمی سایه‌دار و چمن‌های مخملی وجود داشت که به شدت با حال و هوای آرامش‌بخش قدیمی مشخص شده بودند. گفته می‌شود این طلسم نویس شهر اهر مکان قدیمی محل اقامت پرنسس جادو و طلسمات آن و همسرش بوده است. از طرف من، هیچ تردیدی در پذیرش این سنت ندارم.

در هر صورت، بیایید امیدوار باشیم که به خرابکار اجازه ورود داده نشود. از این نمونه‌ها در لندن یا نزدیکی آن تعداد کمی وجود دارد، و هیچ‌کدام به اندازه این «خانه اربابی واندزورث» جالب نیستند. خانه دیگری نیز جالب است، نه فقط به خاطر شایستگی‌هایش به عنوان یک سازه زیبا، بلکه به خاطر ارتباطاتش. در نیمه راه تپه هایگیت، که ما را به مجموعه‌ای از خانه‌های قدیمی طلسم نویس بهترین دعانویس شهر و دعا به سمت همپستد، جایی که خانه‌های بسیار بیشتری وجود دارد، هدایت می‌کند، به دعا ساختمانی مستحکم طلسم نویس شهر آذرشهر و با ظاهری تسخیرناپذیر می‌رسیم که در باغ خود قد برافراشته و در پشت دیواری کوتاه و محصور در درختان کهنسال قرار دارد.

این خانه کرامول است که طبق روایت، او دعا یا یکی از ژنرال‌هایش - به احتمال زیاد ایرتون - در آن ساکن بوده است. این ساختمان قدیمی زیبا با فضای عظیم و زیبا، سقف بلند و لبه‌های "پرزدار"، گنبد سنگین و محکم و کنده‌کاری‌های غنی و زیبایش ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد. دروازه‌های چوبی آن دوره با کنده‌کاری‌های ظریفشان در برجستگی کم، حفظ شده‌اند. رنگ و طرح آجرکاری به رنگ زرشکی ملایم و دلنشین، تقریباً به رنگ تمشکی است، گچبری‌ها همگی ظریف، اما جسورانه و محکم هستند، الگویی دعا برای هنرمندان مدرن آجری؛ آنها به همان اندازه تیز هستند{147} خانه کرامول، هایگیت.

همانطور که در روز ساخته شدنشان، و در طول زمان و آب و هوا برای یک قرن آینده نیز پابرجا خواهند ماند. درگاه سنگین و عظیم است. تمام طلسم نمای این عمارت قدیمی زیبا نشان می‌دهد که ما صد مایل از لندن دور هستیم. وقتی وارد می‌شویم، چیزی جز بلوط قهوه‌ای تیره، درهای قرنیزدار سنگین، و تالاری که همگی

آفریقایی و سایر سنگ‌ها، طلاکاری و نقاشی فراوان. اما نتیجه به سختی رضایت‌بخش است: ستون‌ها نازک هستند و تناسب مناسبی با این اثر ندارند و بیشتر تزئینی به نظر می‌رسند تا کاربردی، در حالی که چیدمان پیچیده ********ر و چوب به نظر می‌رسد که به ساختار طبیعی ساختمان آسیب می‌رساند. این گالری مدیون مدیر ماهر خود، سر اف. برتون، است که هنرمندی از مکتب آکادمیک، با ذوق و احساس بسیار طلسم نویس خوب و قدرت طراحی است. روزهایی که مردان در مدارس آموزش طلسم نویس شهر ماکو می‌دیدند و مطالعات مربوط به پیکره‌های جادو و طلسمات انسانی طلسم (که مولردی ماه‌ها روی یکی از آنها وقت می‌گذاشت) با بهترین دعانویس شهر عشق و علاقه انجام می‌شد، متأسفانه سپری شده است.

ما مدیون قضاوت تحسین‌برانگیز سر اف. برتون هستیم که توسعه واقعی این مجموعه و تقریباً جهانی بودن آن را مدیونیم. اگر بخواهیم ایرادی بگیریم، این است که تقریباً آثار زیادی از مکتب ایتالیایی اولیه دوران پیشارافائلی وجود دارد و چیزی یکنواخت در قطعات محراب و قطعات مقدس بی‌شماری که با قاب‌های معماری غنی از طلاکاری دعا و حکاکی تزئین شده‌اند، وجود دارد. از سوی دیگر، اذعان می‌شود که مکتب انگلیسی به طور ناقص نمایش داده شده است. در عین حال، به دلیل تغییر سلیقه و انتقاد، هیچ چیز نمی‌تواند دشوارتر طلسم نویس شهر شاهین دژ از تشکیل یک گالری واقعاً نماینده از آثار انگلیسی باشد.

این را می‌توان با در نظر گرفتن مجموعه ورنون که زمانی مورد تحسین بود، دید، جایی که تمام «تخم‌های آگوستوس» و «ردگریوها» در آن قرار دارند و به سختی شایسته جایگاهی در طلسم یک گالری عمومی به نظر می‌رسند. در نمایشگاه‌های آکادمی، می‌بینیم که از هر مکتبی تقلید شده است - فرانسوی، آلمانی، هلندی. با این حال، اعمال برخی اصول در انتخاب و تعریف آنچه که ممکن است یک شخصیت کاملاً انگلیسی در منظره، پرتره یا ژانر در نظر گرفته شود، دشوار نخواهد بود . یک مشکل جدی این است که با میراث‌های طلسم نویس شهر نقده پذیرفته‌شده‌ای که حدود نیم قرن در تصرف بوده‌اند، چه باید کرد.

این میراث‌ها به موجب قانون و مصوبات پارلمان جایگاه خود را حفظ کرده‌اند و از آنجایی که در کنار آثار با ارزش واقعی قرار می‌گیرند، رد کردن آنها نوعی بی‌احترامی محسوب می‌شود. به نظر می‌رسد رنگدانه‌های این دوران رنگ‌پریده شده‌اند: تصاویر صاف، خشک و در برخی موارد، به نظر می‌رسد کار آماتورها هستند. یک نمونه از این نوع اهدای «فیل سفید»، تصویر «نگهبان شب» رامبراند است که گفته می‌شود کپی بی‌ارزشی است و هنوز جایگاه برجسته‌ای دارد. بازدیدکنندگان توسط راهنماها و انواع کتاب‌های راهنما یاری می‌شوند؛ یک کتاب کامل و اصلاح‌شده، در دو جلد، اخیراً منتشر شده است. من همیشه فکر می‌کنم که طلسم نویس هنوز یک کتاب راهنمای نمونه، آنطور طلسم نویس شهر پیرانشهر که بهترین دعانویس شهر عموم مشتاق اما بی‌اطلاع آرزو دارند، ابداع نشده دعا است.

سیستم معمول از این الگو پیروی می‌کند: نام و شماره داده می‌شود، سپس نقاش و مدرسه، مثلاً «اومبریا»{۵۹}«مکتب» - با اندازه تصویر به اینچ، چند خط درباره نقاش، تولد و مرگ او، و اینکه به کدام «مکتب» راه طلسم یافته است؛ سپس توصیفی نسبتاً پیش پا افتاده از آنچه فیگورها انجام می‌دهند - که تماشاگر می‌تواند بدون کمک، خودش آن را کشف کند. دعا این نکات، مانند اندازه به اینچ، و توصیف، البته برای واگن‌ها و دیگر افراد منتقد طلسم نویس ارزشمند است، اما دعا برای عموم بازدیدکنندگان بی‌اهمیت است . به جرأت می‌توانم بگویم که سؤالاتی که هر طلسم کسی با دیدن یک تصویر «معروف» از خود می‌پرسد، اینها هستند: «چرا این اثر اینقدر مورد تحسین قرار طلسم نویس شهر هادیشهر می‌گیرد؟ مزایای خاص آن چیست؟» مسلماً این اثر خوب و زیباست؛ اما مانند

بسیاری از آثار دیگری که دیده‌ایم، عالی و دلنشین به نظر می‌رسد؛ اما بیان اینکه چرا از نظر شایستگی از بقیه برتر است، ما را متحیر می‌کند. از سوی دیگر، چقدر لذت‌بخش و رو به بهبود است، وقتی که از خوش‌شانسی ما این است که یک منتقد واقعی و قاضی آموزش‌دیده در کنارمان باشد و در چند کلمه به شایستگی‌ها، تضاد طلسم رنگ‌ها، طراحی آن بازو و دشواری غلبه بر گروه‌بندی فیگورها اشاره کند! باز هم، سبک چیست ؟ کورو، نقاش منظره فرانسوی، به حق مورد تحسین قرار گرفته است و تماشاگر با نگاه جادو و طلسمات به کاتالوگ او فریاد خواهد زد: « اوه! این یک کورو است.» او با شگفتی، نوعی مرداب یا مرداب با درختان تیره و تار و «خزدار» مانند را می‌بیند.

سال است که عادت دارند در یکی از میخانه‌های این منطقه با هم غذا بخورند. این نهاد، که در دعا غیر این صورت قابل توجه نیست، متولیان یک «چیز عجیب و غریب» بهترین دعانویس شهر منحصر به فرد هستند که از آغاز کوچک، مانند «چوپان معاون»، سال به سال «به طور هوشمندانه‌ای» افزایش یافته است. این «جعبه تنباکوی وست‌مینستر» است، که همچنین یک تقویم تاریخی خارق‌العاده و عجیب و غریب لندن در طول دوره طولانی وجود خود است. ظاهراً در سال ۱۷۱۳، یکی از ناظران «گذشته»، آقای هنری بهترین دعانویس شهر مانک، عادت داشت جعبه تنباکوی شخصی خود را که به قیمت ۴ پنی از یک نمایشگاه هورن خریده بود، به مهمانی‌های میخانه بیاورد و با خوشرویی آن را در خدمت طلسم نویس شهر فاروج دوستانش جادو و طلسمات قرار می‌داد.

این توجه اندک چنان با صمیمیت دریافت شد که او یک جعبه تنباکو جادو و طلسمات به طلسم نویس حضار هدیه داد.{10}برای استفاده‌ی خودشان، زمانی که او باید فوت می‌کرد. به عنوان یک توجه متقابل، انجمن یک لبه‌ی نقره‌ای روی جعبه قرار داد که نام و شایستگی‌های اهداکننده روی آن ثبت می‌شد. این به جعبه ارزش می‌بخشید و فعلاً به عهده‌ی ناظر سپرده می‌شد. ناظر بعدی - که در سخاوت از او کم نمی‌آورد - جعبه را با یک صفحه‌ی نقره‌ای تزئین می‌کرد که نام و طلسم دستاوردهایش بهترین دعانویس شهر روی آن نوشته شده بود. ناظر بعدی نیز از این روش پیروی کرد؛ و بدین طلسم نویس دعا ترتیب این قانون یا رسم رواج یافت که هر ناظر باید یک صفحه یا تزیین نقره‌ای مناسب به آن اضافه طلسم نویس شهر آشخانه کند.

پس از چند سال، جعبه با صفحات نقره‌ای پوشانده شد. فضای کافی وجود نداشت و اکنون جعبه در یک جعبه‌ی طلسم دربرگیرنده قرار می‌گرفت که همین روند روی آن تکرار می‌شد. شکل‌ها و تصاویر روی صفحات حک می‌شدند؛ رویداد قابل بهترین دعانویس شهر توجه جادو و طلسمات سال، چه نبرد، چه ازدواج سلطنتی، چه رژه یا جشن، به طور مناسب مزین می‌شد؛ و همچنان جعبه یا جعبه‌ها بزرگتر می‌شدند. در نتیجه، جعبه بسیار بزرگ شده است و اکنون ظاهری شبیه به یک صندوقچه شش ضلعی طلسم عظیم با روکش نقره دارد که طلسم نویس شهر اسفراین به شش جعبه تقسیم می‌شود، یکی در دیگری محصور شده و همه با صفحات نقره‌ای انباشته شده طی ۱۵۰ سال می‌درخشند.

صندوقچه یا تابوت بیرونی از یک تیر بلوط قدیمی متعلق به صومعه ساخته شده است. نمای کلی جعبه با تصاویر، پرتره‌ها، طومارها، لباس‌های عجیب و غریب، تاریخ‌ها و کتیبه‌هایش، نسبتاً گیج‌کننده است. در شام سالانه، مراسمی برای تحویل جعبه به ناظر جدید برگزار می‌شود که به بهترین دعانویس شهر طور رسمی توسط متولی ارشد کلیسا مأمور شده است تا از این وسیله مراقبت کند. او باید آن را داشته باشد و نگه دارد، به شرطی که در تمام مهمانی‌های محلی که به آنها دعوت می‌شود یا حق شرکت در آنها را دارد، از آن استفاده طلسم نویس شهر بردسکن شود، در صورتی که باید با تنباکویی که حداقل سه پیپ را پر کند، تجهیز شود، در غیر این صورت، در صورت عدم موفقیت، شش بطری شراب قرمز ضبط می‌شود.

علاوه بر این، باید امنیتی به مبلغ ۲۰۰ گینه تأمین شود. این صندوقچه از موقعیت‌های بحرانی عبور کرده است: یک بار، در سال ۱۷۸۵، زمانی که چند دزد تمام نقره‌های قابل حمل دعا را از روی میز شام ربودند؛ اما خوشبختانه، ناظر، صندوق (یا صندوق‌های) گرانبها را در امان نگه داشت. در سال ۱۷۹۳، ناظری بی‌لیاقت به نام رید، که ادعایی نسبت به کلیسا داشت، صندوقچه را تا زمان رضایتش نگه داشت - حتی تهدید کرد که اگر راضی نشود ، صندوقچه را نابود خواهد کرد . در نتیجه، یک دعوی حقوقی برای بازپس‌گیری این پالادیوم وست‌مینستر طلسم نویس شهر خواف آغاز شد؛ و پرونده نزد لرد صدراعظم لافبورو مطرح جادو و طلسمات شد، که حکم داد صندوقچه بازگردانده شود و هزینه‌های آن توسط «ناظر سابق» فاسد، رید که قبلاً ذکر شد، پرداخت شود.

شادی عمومی وجود داشت؛ وکیلی که این دعوی را انجام می‌داد، از طلسم انجمن آزاد شد تا «او اغلب» (آنطور که در کتاب‌ها آمده است) «فرصتی برای تأمل در مورد صندوقچه و بازپس‌گیری آن داشته باشد». در سال ۱۸۲۵، دعا مقررات عجیبی در رابطه با این صندوق وضع شد. قرار بود شامی که با آن سرو می‌شد، ساعت پنج، همزمان با به صدا درآمدن ساعت سنت مارگارت، سرو شود؛ در صورت عدم رعایت، صاحبخانه جریمه می‌شد.{11}دو بطری شراب. قرار بود ساعت هشت و نیم صورتحسابش را بدهد، البته با جریمه یک بطری دیگر. وقتی جعبه‌های تنباکوی وست‌مینستر باز می‌شوند، واقعاً نمایش درخشانی برپا می‌شود.

یا آنگلیکان، می‌گذرانند؟ عکس این موضوع توسط هیئت توحیدی در این کشور، که طرح فرهنگ الهیاتی آن (اگر نویسنده حاضر بتواند آن را تخمین بزند) گسترده‌تر و عمیق‌تر از آن چیزی است که برای واجد شرایط کردن دارنده آن برای مقام اسقفی کانتربری لازم است، با خردمندی بیشتری حفظ شده است. معلم دین که قرار است چیزی بیش از مفسر یک تعلیمات دینی آماده باشد - کسی که قرار است گله خود را نه تنها جادو و طلسمات به یک چراگاه خاص هدایت کند و آنها را منحصراً در یک برکه خاص سیراب کند، بلکه به هر مزرعه‌ای از گیاهان شیرین و سالم و در کنار هر جویباری از آب‌های زنده ببرد طلسم - کسی که وظیفه‌اش چیدن طلسم نویس شهر سوسنگرد خارهای بی‌رحم و پاک کردن توده‌های سنگ شک و تردید و مشکلاتی است که

توسط دستان دعا بی‌دقت در مسیر ایمان و زندگی رشد می‌کنند و پرتاب می‌شوند - چنین معلمی باید از هر کمکی که یادگیری می‌تواند ارائه دهد، بهره‌مند شود. بالاتر از همه، من معتقدم زنی که جرأت می‌کند دعا این وظیفه‌ی والا و دشوار را بر عهده بگیرد، به‌ویژه به چنین تجهیزاتی نیاز دارد، زیرا برای مدت طولانی، باید انتظار داشته باشد که بیش از دیگران مورد پرسش و انتقاد قرار گیرد؛ و همین اشتیاق ذهن خودش ممکن است (مگر اینکه با دانش و آگاهی محکم همراه باشد) او را سریع‌تر و دورتر از مسیر اصلی طلسم نویس شهر امیدیه منحرف طلسم کند. هر کسی باید[صفحه ۱۹۵] متوجه شدم که چگونه افرادی سرشار از اصالت و هوش سرشار وجود دارند که دائماً طلسم نویس تصور می‌کنند مشاهدات و نظریه‌های جدیدی ارائه می‌دهند، در حالی که همسایه

کناری جادو و طلسمات آنها، که هرگز ایده‌ای کاملاً متعلق به خود نداشته است، می‌تواند به راحتی به آنها بگوید که کدام حکیم باستانی اولین بار مشاهدات خود را ارائه داده است، و چه زمانی و توسط چه کسی در قرون وسطی نظریه آنها مطرح شده است، و چگونه چندین قرن پیش توسط همه متفکران رد و کنار گذاشته شده است. انسان صرفاً اصیل، خود را به دلیل کمبود یادگیری مسخره می‌کند، و در واقع، همیشه از نو در پایین نردبان اندیشه بشری شروع می‌کند. محقق صرف چیزی بهتر از یک فرهنگ لغت محاوره‌ای نیست، و طلسم نویس شهر رامهرمز هرگز هیچ تأثیری جز یک فشار مفید بر ایده‌های دوستانش هنگام سقوط از سراشیبی اعمال نمی‌کند.

معلم حقیقی باید ناگزیر موهبت اصالت طلسم نویس و کسب چنان گنجینه‌ای از دانش را با هم ترکیب بهترین دعانویس شهر کند که او را قادر دعا سازد آموزه‌ها و فرضیه‌ها را تا سرچشمه‌هایشان ردیابی کند - بداند که جادو و طلسمات متفکران بزرگ جهان که با آنها سروکار داشته‌اند، چه چیزهایی را له و علیه آنها گفته‌اند - و در یک کلام، دقیقاً بداند بهترین دعانویس شهر که تا چه حد بدعت‌گذار هست یا نیست، و (مانند رایج‌ترین موارد) در حالی که خود را کاملاً ارتدوکس می‌داند، یک بدعت‌گذار فجیع نباشد، و وقتی آنچه طلسم نویس شهر بهبهان را که با علاقه تصور می‌کند یک بدعت است، بیان می‌کند، کاملاً ارتدوکس و حتی پیش پا افتاده نباشد.[صفحه ۱۹۶]بدعتی جسورانه و تکان‌دهنده.

همه این موارد (به دلایلی بسیار واضح که نیازی به انکار ندارد) عمدتاً در مورد معلمان جنسِ عجول‌تر صدق می‌کند. بر این اساس، باید بپذیریم که استدلال علیه کشیشان زنِ دین، که بر اساس وضعیت تحصیلی پایین‌تر طلسم نویس شهر جاجرم زنان در حال حاضر بنا شده است، تا آنجا دعا که بهترین دعانویس شهر به آن مربوط می‌شود، کاملاً معتبر است. در نهایت، استدلالی جادو و طلسمات وجود دارد که تصور می‌کنم به طور نیمه‌آگاهانه بسیاری از افراد جدی را علیه پذیرش زنان در چنین منصبی تحت تأثیر قرار می‌دهد. زنان (به لطف انواع طلسم نویس علل، تاریخی، سیاسی، شخصی، که نیازی به نگرانی ما نیست) در طلسم نویس واقع توسط مردان بسیار بهترین دعانویس شهر بی‌اعتبار می‌شوند .

آیا بی‌اعتباری آنها در خود دین منعکس نمی‌شود، اگر آنها به عنوان خادمان مجاز آن تبدیل شوند؟ مکتب کلیسای گسترده با تلاش فراوان سعی کرده است مهر زن‌صفتی را از فرقه خود پاک کند، "مسیحیت عضلانی" را پرورش دهد و به افراد عادی فرقه نویسنده شمشیر و ردا یادآوری کند که یک کشیش لزوماً یک پیرزن نیست. اگر بسیاری از زنان، پیر یا جوان، وارد این وزارتخانه شوند، آیا این تلاش برای رستگاری شخصیت فرقه دعا کاملاً از بین نمی‌رود و این تصور کاملاً غیرقابل انکار می‌شود که مردانگی و خداترسی دو گوی هستند که همیشه در تضاد دیده می‌شوند و هرگز در کنار هم نیستند؟ اعتراف می‌کنم بهترین دعانویس شهر که باید چنین ترسی را احساس کنم که این شکل بگیرد[صفحه ۱۹۷]اگر استدلال کاملاً موجهی بود، بسیار قانع‌کننده بود.

بهتر از راهی باشند که میلیون‌ها نفر از معتقدان به خدا و جاودانگی از طریق آن به اوج رسیده‌اند؟ بیایید آموزه آقای هریسون در مورد «فعالیت‌های پس از مرگ» روح را در نظر بگیریم و تلاش طلسم نویس کنیم تا تخمین بزنیم که تا چه حد می‌تواند به عنوان یک انگیزه مؤثر برای فضیلت در مردان طلسم نویس و زنان با نیت خوب و با ساختار عادی عمل کند. باید در نظر داشته باشیم که این آموزه رسماً به عنوان جایگزینی برای باور قدیمی به جاودانگی فرد - یعنی (طبق عقیده خداباور)، به جاودانگی فضیلت فرد - پیشنهاد شده است . در حالی طلسم نویس شهر رامشیر که یک طلسم خداباور معتقد است که پس از روشن کردن آن مشعل مقدس، اجازه خواهد داشت آن را به پیش ببرد،[صفحه ۳۰]کنتیست فکر می‌کند که باید گور خود

را در کنار گورش بگذارد، هرچند ممکن است دیگران گور خود را از آن روشن کنند و بدین ترتیب نور آن را از عصری به عصر دیگر منتقل کنند. در وهله اول، باید خاطرنشان کنم که، مانند وعده‌ای که در کتاب « دیدگاه جادو و طلسمات کلی دکتر بریج درباره پوزیتیویسم» بر آن تأکید شده است ، مبنی بر اینکه زن و شوهرهای دلبسته می‌توانند با تشریفات در کنار هم دفن شوند، هیچ چیز جدیدی در این پیش‌بینی‌ها وجود ندارد. ما همیشه می‌دانستیم که ممکن است در همان مقبره با دوست بعدی خود دفن شویم، همانطور که همیشه طلسم نویس شهر باغ ملک می‌دانستیم که اعمال ما پس از رفتنمان همچنان ثمربخش خواهد بود.

ما به اولین امید دل بسته بودیم (تا جایی که چنین موضوع رقت‌انگیزی مانند جایگاه آینده غبار کر و کور و در حال پوسیدن ما شایسته است که یک امید در نظر گرفته شود)، و از مسئولیت آگاه بودیم - به علاوه این باور که خودمان باید از گفتگوی آزاد با روح دوستمان لذت ببریم و بتوانیم با هم بر روی لباس‌های پوسیده و فقیرانه‌مان که در مقبره کنار هم قرار گرفته‌اند لبخند بزنیم - و به علاوه دعا این باور که ممکن است خودمان از فعالیت‌های پس از مرگ خود آگاه باشیم. هیچ چیز در این واقعیت وجود ندارد که هم امید و هم احساس مسئولیت طلسم نویس شهر شیبان اکنون باید به خاطر ارزش خود پابرجا بمانند، تا (تا آنجا که من می‌بینم) به آنها اهرم فشار جدیدی به عنوان انگیزه‌های رفتار

بدهد. طلسم افرادی که یکدیگر را بهتر دوست نداشتند[صفحه ۳۱]در حالی که انتظار داشتند آزاد باشند تا ابدیت را در اجتماع آگاهانه سپری کنند و همچنین در یک قبر دفن شوند، مطمئناً وقتی چشم‌انداز آینده‌شان محدود به مقبره خانوادگی باشد، یکدیگر را بهتر دوست نخواهند داشت. و افرادی که رفتار خود را با توجه به تأثیر پس از مرگشان تنظیم نکرده‌اند ، در طلسم حالی که انتظار داشتند در جایی زندگی کنند که بدانند، یا در هر صورت، مجبور به فکر کردن در مورد آن باشند، احتمال بسیار کمی وجود دارد که آن را تنظیم کنند، چه بهتر طلسم نویس شهر شادگان وقتی که متقاعد شده‌اند که اگر طوفان را پشت سر بگذارند، نه ذره‌ای خواهند دانست و نه اهمیتی خواهند داد.

در مورد انسان نیک، او، چه تحت آیین قدیم و چه تحت آیین جدید، به طور یکسان (و نه بیشتر و نه کمتر، تا آنجا که من می‌توانم درک کنم)، در طول شصت و ده سال زندگی خود، حس مسئولیت جدی برای انجام همه خوبی‌ها و پرهیز از هر بدی که در توان دارد را در خود خواهد داشت - نه در ابتدا، یا عمدتاً، به خاطر عواقب نزدیک یا دور برای خود یا افراد دیگر در این دنیا یا آن دنیا، بلکه به این دلیل که خوبی، بهترین دعانویس شهر حقیقت، شجاعت، عدالت و سخاوت به خودی خود خوب و در نظر او و در نظر خدا دوست‌داشتنی هستند، و دروغ، طلسم نویس شهر هندیجان ناپاکی، ظلم و خیانت بد و نفرت‌انگیز و برای او و خالقش منفورند.

پس از آن، و به عنوان بهترین دعانویس شهر تقویت انتخاب اسکیپیو، او تأمل خواهد کرد که هر عمل نیک، پیامدهای خوبی را در گسترش دایره‌های مهربانی، افتخار و صداقت به همراه دارد، و[صفحه ۳۲]هر بدی برعکس؛ و او هنگام مرگ امیدوار است که منعکس کند که مجموع تأثیراتی که پس جادو و طلسمات از خود به جا می‌گذارد، کاملاً در جهت حقیقت، بهترین دعانویس شهر عدالت و عشق خواهد بود. برای آقای هریسون دعا بسیار وحشتناک است که بگوید: «تفاوت بین ایمان (پوزیتیویستی) ما و ایمان ارتدوکس این است. ما به پایداری فعالیت‌هایی که به دیگران شادی می‌دهد، چشم دوخته‌ایم. آنها به پایداری آگاهی که می‌تواند از شادی لذت

وسطمان «ردپا» است. همه‌مان شروع کردیم دنبال برنت راه افتادن و آن رژه که او در رأسش بود و چراغ به دست داشت، خیلی خنده‌دار به نظر می‌رسید. آن یارو خیلی خنده‌دار است، به خاطر اینکه خیلی هوشیار است. قیافه‌اش طوری است که انگار مدرسه دارد باز می‌شود یا چیزی شبیه به این. حالا بهت گفتم که ما همه دیوونه‌ایم و می‌خوام اینو ثابت کنم، چون ما فقط دنبالش راه افتادیم، درست مثل وقتی که آدم بازی می‌کنه و از رهبرش پیروی می‌کنه. پی‌وی می‌خواست بداند: «ردپاها کجا هستند؟» حدس می‌زنم داشت طلسم نویس شهر هیدج از اینکه سس سیب را جا گذاشته بود، پشیمان جادو و طلسمات می‌شد.

برنت گفت: «همین پایین، کنار ساحل.» طلسم بچه با هیجان پرسید: «گفتی ردپاهای بهترین دعانویس شهر سنگین هستند؟» «شرط می‌بندم مال یک گوزن نر باشند.» برنت گفت: «اینها سنگین‌ترین ردپاهایی هستند که تا به حال دیده‌ام.» با آن چراغ بزرگ که در دست داشت، خیلی خنده‌دار به نظر می‌رسید. گفت: «فکر می‌کردم شما رفقا حاضرید شامتان را طلسم نویس طلسم کوتاه کنید تا آنها را ببینید. آنها کنار ساحل هستند.» پی وی فریاد زد: «این یه گوزن شمالیه. اون رفته اونجا آب بخوره.» برنت شروع کرد به طلسم نویس شهر قیدار گفتن: «اگر بتوانیم آنها را برداریم...» پی وی فریاد زد: «من آنها را جمع می‌کنم.» «و نگهشون دار...» برنت دوباره شروع کرد.

پی-وی گفت: «من می‌توانم هر ردی را بردارم و حتی روی زمین سفت هم نگهشان دارم. مگر نمی‌دانی که نشان رهیاب را دارم؟» گفتم: «اونقدر مدال داره که گورکن رو شکست می‌ده.» برنت گفت: «خب، این‌ها هستند.» در آن زمان به طلسم ساحل رسیده بودیم و روبرویمان چند تکه ریل طلسم راه‌آهن به طول حدود یک فوت قرار داشت. آنها همان دو قطعه‌ای بودند که طلسم نویس شهر خرمدره همیشه آنجا بودند؛ قبلاً از آنها برای لنگر انداختن در قایق‌های پارویی استفاده می‌شد. هر دیده‌بانی در طلسم نویس اردوگاه از وجود آن دو قطعه ریل راه‌آهن قدیمی و زنگ‌زده خبر داشت. برنت خیلی جدی گفت: «نظرت در موردشون چیه؟ آیا گوزن بهترین دعانویس شهر نر نر است؟» گفتم: «بیشتر شبیه رد پای خوک هستند؛ آهن خام هستند.» وستی به پی-وی گفت: «گفتی می‌تونی هر آهنگی رو برداری

و نگهشون داری. ببینیم چطور این کار رو جادو و طلسمات می‌کنی.» بچه فریاد زد: «تو من را خسته می‌کنی! من به خاطر تو دیگر سس سیب نمی‌خورم.» برنت گفت: «باید یه مدت مکث می‌کردی.» بچه جادو و طلسمات فریاد زد: «نه، این کار را نمی‌کنم.» گفتم: «باید می‌فهمیدی منظورش از «ریل‌های سنگین» چیست.» «خسته‌ام می‌کنی،» جادو و طلسمات گفت، «خودت هم نمی‌دانستی.» گفتم: «مطمئناً می‌دانستیم. تو آنقدر احمقی که فکر می‌کنی ریل راه‌آهن را یک گوزن نر دعا ساخته طلسم است. تو دسرت را ول می‌کنی طلسم نویس شهر حمیدیه و دسرهای درست و حسابی‌ات را داری، و اگر چیزی هست که بابتش متاسف باشیم، خوشحالیم.» پی وی فریاد زد: «شماها دیوونه شدین!» درست همان موقع، بنگ ، کرکره پنجره کلبه آشپزی پایین رفت و بعد صدای غلتیدن هاروی را در آب شنیدیم.

یک تصادف! برنت با تعجب فریاد زد: «کسی آسیب دیده؟» هاروی با لکنت زبان گفت: «نه، من فقط افتادم توی آب.» برنت گفت: «حیف شد.» من فقط به برنت نگاه کردم و خندیدم. در تمام این مدت او بسیار هوشیار و معصوم به نظر می‌رسید. گفتم: «تو هیچ کاری نکردی، جز اینکه به هاروی کمک کردی.» وارد هالیستر گفت: «منظورت این است که او به هاروی کمک کرد تا داخل بیاید.» برنت از ما پرسید: «من؟ منظورتان چیست؟» بچه جیغ زد: «تو توطئه کردی که سس سیب من را دور بزنی؛ می‌دانم . نمی‌توانی من طلسم نویس شهر گتوند را گول بزنی. تو فقط عمداً و از روی قصد مانع غذا خوردن من شدی تا هاروی ویلتس توی آب بیفتد، و می‌خواهی ما فکر کنیم که با این رد پاهای سنگینت خیلی بی‌گناهی،

اما به هر حال شرط می‌بندم اشتهای من هم به همان اندازه زیاد است، و می‌توانستم جلوی افتادنش توی دریاچه را بگیرم، فقط تو مانع من شدی.» برنت با تعجب و معصومیت فراوان گفت: «نمی‌دانم در مورد چه چیزی صحبت می‌کنی.» وای، او و هاروی ویلتس واقعاً زوج خوبی هستند. آنها گلابی‌های بارتلت را بیست بار شکست داده‌اند. برنت گفت: «منظورت این نیست که به من می‌گویی که به کسی جادو و طلسمات در زیر پا گذاشتن قانون کمک و تشویق می‌کنم، نه؟» گفتم: «اوه، قطعاً، مطلقاً نه. نگو که بهترین دعانویس شهر این‌طور نیست. انگار که یک حادثه‌ی پیش‌بینی‌نشده و از قبل برنامه‌ریزی‌شده اتفاق افتاده.

که ژاکت اردکی پوشیده است. سپس، در حالی که تمام مدت لبخند طلسم نویس می‌زد، غریبه دستش را تکان داد و ویلفرد هم دستش را به نشانه‌ی تأیید تکان داد. انگار با کسی آشنا شده بود... وقتی تام برگشت تا او را به دژ کلاغ‌ها ببرد، دیده‌بان‌ها مثل ارتشی پیروز که از قتل عام بازمی‌گردند، از «آشیانه غذا» بیرون می‌ریختند. دستیار جوان، همانطور که ویلفرد بعداً متوجه شد، همیشه عجله داشت. «خیلی جادو و طلسمات خب، حالا،» گفت، «اگر می‌خواهی یک کلاغ باشی، بیا جلو.» آنها از میان بیشه‌ای که سه کلبه در آن بود، شروع به بالا رفتن کردند. ویلفرد پرسید: «اون یارو که اون بیرون کنار دریاچه‌ست کیه؟» «کدوم رفیق؟» «یه یارو اون بیرون سوار قایق کانوئه؛ فکر کنم یه طلسم نویس شهر ارومیه کت سفید داره...

منظورم اینه که سرتاپا سفید پوشیده.» «اوه، اون دکتره؛ این همون یاروییه که بعداً باهاش ​​قرار گذاشتی. رفیق خوبی هم هست.» «مگر او غذا نمی‌خورد؟» «بله، اما او مثل بقیه‌ی این گروه قحطی‌زده نیست. فکر کنم کارش بهترین دعانویس شهر را زود تمام کرد. اغلب عصرها او را تنها طلسم و بی‌هدف این‌طرف و آن‌طرف می‌بینی.» ویلفرد طلسم گفت: «خنده‌دار به نظر می‌رسد.» تام خندید و گفت: «خب، تو تقریباً مثل او هستی. فکر کنم دوست دارد هر از گاهی از جمع دور شود - نمی‌شود سرزنشش کرد.» جادو و طلسمات «جوان است، نه؟» «اممم، تقریباً همسن من. خب، رسیدیم؛ نظرت در مورد جایگاه کلاغ‌ها طلسم نویس چیه؟ آرتی! آرتی کجاست؟ آرتی اونجاست؟ بهش طلسم نویس شهر کاشان بگو بیاد بیرون و این جایزه رو قبل از اینکه کس دیگه‌ای بگیره، برداره.

هنوز غذات تموم نشده، پی وی؟ اون ژله رولی رو بذار زمین بهترین دعانویس شهر و برو آرتی رو پیدا کن!» فصل هفتم یک عدد فرد اگر ویلفرد کاول با عینک اپرای قدیمی و کسل‌کننده‌اش احساس ناآشنایی می‌کرد، شاید از وسایل متنوع و گوناگون پی-وی هریس، ریون، کمی آرامش می‌گرفت. اگرچه پی-وی را در بریجبورو دیده بود، اما اکنون او را در اوج شکوفایی می‌دید و تزئینات طلسم نویس شهر کهریزک متنوعش تنها با تزئینات یک درخت کریسمس قابل مقایسه بود. او همه چیز را به جز قلبش که دور گردنش آویزان بود یا به کمربندش بسته شده بود، حمل می‌کرد. طلسم قلبش برای حمل به این شکل خیلی بزرگ بود.

چاقوی جیبی، قطب‌نما، بهترین دعانویس شهر یک ساعت آفتابی جادو و طلسمات دست‌ساز (که هرگز دعا تحت هیچ شرایطی زمان درست را نشان نمی‌داد) و انواع تزئینات رمانتیک دیگر که نشان از زندگی بدوی داشتند، مانند دعا پولک‌های یک دستبند بزرگ، از کمربندش آویزان بودند. این مرد غارنشین فوق‌العاده که اخم او مانند طوفانی در دریا بود، آرتی ون آرلن، رهبر گشت کلاغ‌ها، را به دنیا آورد. بقیه‌ی گشت، دکتر کارسون، گرو و اد برانسون، ویگ وایگاند و المر بهترین دعانویس شهر سایر، طلسم نیز با او آمدند. ویلفرد بیشتر این پسرها طلسم نویس شهر زاهدان را در بریجبورو دیده بود. ویلفرد با حفظ کردن قوانین و سوگندنامه و یادگیری بستن تمام گره‌های شناخته‌شده در پیشاهنگی، اوقات فراغت اجباری خود را در خانه سرگرم کرده بود.

بنابراین او آماده بود تا به عنوان یک سرباز وظیفه وارد گشت شود و مراسم کوچک صبح روز بعد با اجرای یکی از معتمدان ساکن برگزار شد. من اغلب فکر کرده‌ام که اگر آقای السورث، رئیس پیشاهنگان گروه اول بریجبورو، در آن فصل در اردوگاه بود، اتفاقاتی که می‌خواهم روایت کنم ممکن بود هرگز رخ ندهند. تام اسلید گفت که با توجه به شخصیت ویلفرد کاول، این اتفاقات باید رخ می‌دادند. و ویلفرد کاول همیشه می‌گفت هر چه تام بگوید درست است. خب، بفرمایید. تام اسلید گفت که ویلفرد بهترین پیشاهنگی بود که تا به حال در طلسم نویس شهر دامغان زندگی‌اش دیده است.

ویلفرد نمی‌توانست باور کند که تام وقتی این را گفت جادو و طلسمات حق داشته باشد، زیرا ادعا می‌کرد که تام بزرگترین پیشاهنگ زنده است. خب، دوباره بفرمایید. شما باید خودتان تصمیم بگیرید که قهرمان این داستان کیست. شما می‌دانید که من چه فکر می‌کنم، چون روی جلد این روایت چاپ شده است. من سعی خواهم کرد وقایع آن فصل خاطره‌انگیز اردوگاه را دقیقاً همانطور که اتفاق افتاد برای شما تعریف کنم. اما ابتدا مفید خواهد بود، تا کمی شخصیت ویلفرد کاول را روشن‌تر کنیم، تا اولین نامه‌ای را که او به خانه نوشت به شما نشان دهیم. او جادو و طلسمات به مادر مضطربش قول داده بود که «همان روز اول» به خانه نامه بنویسد و او به قولش عمل کرد، همانطور که به تمام وعده‌هایش عمل می‌کرد.

و آن دانمارکی غمگین، صبح روز شنبه، قبل از اینکه ساعت شهر به صدا درآید، در حضور آنها درگذشت. این داستان برای شما مردم خوب است. جادو و طلسمات هفت بار رفتن به تئاتر در یک هفته، برای پسری که قبلاً جادو و طلسمات به چنین جایی جادو و طلسمات رفته بود، اما هفت بار در تمام عمرش. این روش طبیعت بشر است. من گمان می‌کنم وقتی آدم و بهترین جادو در دماوند حوا واقعاً به خوردن سیب‌های ممنوعه رسیدند، خوردند و خوردند و خوردند. حداقل، این ویژگی به فرزندان بهترین دعانویس شهر آنها منتقل شده است. حالا، نکته بد این ماجرا این نبود که «داد» هفت بار به خانه بازی رفته بود، بلکه این بود که مخفیانه آنجا بود.

وقتی کسی شروع به دزدکی رفتن به چیزی می‌کند، در مسیر سقوط به سوی نابودی قرار می‌گیرد و ترمزهایش کاملاً از کار افتاده است. نتیجه‌ی این زیاده‌روی در «داد»، عیاشی و خوش‌گذرانی بیشتر بود. معمولاً به طلسم نویس همین شکل است. تئاتر خیلی زود برایش جذابیتی پیدا کرد که نمی‌توانست در برابرش مقاومت کند. هر وقت می‌توانست پول کافی برای خرید بلیط پیدا کند، به آنجا می‌رفت. پس از مدتی، به طور مکرر به مکان‌های تفریحی سطح پایین می‌رفت. نمایش‌های «متنوع» او را جذب می‌کرد بهترین جادو در نسیم شهر و به تماشاچی جادو و طلسمات همیشگی چنین مکان‌هایی تبدیل شد. در اینجا با افرادی آشنا شد و دوستی‌هایی پیدا کرد که به نفعش نبودند، بهترین چیزی که می‌توان در موردشان گفت.

و با این همراهان، در بهترین دعانویس شهر سراشیبی که بی‌فکرانه شروع کرده بود، افتاد. در اینجا، همچنین، نوشیدن مشروبات الکلی را آموخت، رذیلتی که تا آن زمان از دعا آن فرار کرده بود. بنابراین او به راهش ادامه داد، پایین و پایین‌تر. او برای ارضای خواسته‌هایش به پول نیاز داشت و برای تهیه آن، هر از گاهی روی یک دستگاه بازی سرمایه‌گذاری می‌کرد. او محتاط و زیرک بود و «سرمایه‌گذاری‌های» اولیه‌اش موفقیت‌آمیز بودند. او در مواقع مختلف مبالغ کمی برنده می‌شد و از موفقیتش به وجد می‌آمد. او زیاد بهترین جادو در ری در «فروشگاه سطل» پرسه می‌زد و هر از گاهی با دادن «راهنمایی» از بهترین دعانویس شهر سوی یکی از دوستانش، «معامله‌ای» انجام می‌داد.

او در اینجا نیز خوش‌شانس طلسم نویس بود و با اینکه خیلی جوان بود، تخیل زنده‌اش شروع به تصویر کردن ثروتی کرد که روزی از این طریق به دست می‌آورد. او ناگهان سبک زندگی روستایی خود را کنار گذاشت، لباس‌های پر زرق و برق پوشید و با استعدادی شگفت‌انگیز، آداب و رسوم زندگی شهری را به خود گرفت. و همچنان به نصیحت خود پایبند بود. شکاف بزرگی که بین او و والدینش ایجاد شده بود، عمیق‌تر و عمیق‌تر می‌شد. از طریق همین شکاف بود که شیاطین وارد شدند و روح او را تسخیر کردند. در بهترین جادو در ورامین کتاب مقدس آمده است که مردان شرور روز به روز بدتر و دعا بدتر می‌شوند.

در مورد «داد» نیز چنین بود. عشق او بهترین دعانویس شهر به مشروبات الکلی با سرعت شگفت انگیزی در او رشد کرد. او شروع به نوشیدن بیش از حد کرد، چشمانش خون آلود شد، دستش لرزان شد و قدم‌هایش سست شد. اما بخش اعظم وجود مرد جوان از این قهقرا سرکشی کرد. او شب‌های دردناک بسیاری را طلسم به تنهایی گذراند و با خود عهد بست که دیگر این کار را نکند؛ امیدوار بود، آرزوی زندگی واقعی چند ماه پیش خود را داشت و وضعیت فعلی‌اش را نفرین می‌کرد. «رفیق دیگر» نیز به او وفادار بود و با صدای بلند از او می‌خواست که برگردد، به راه دیگر برود، «تغییر دین دهد».

اما طبق معمول در چنین مواردی، پس از یک شب پر از عذاب، صبح‌ها فقط برای آرام کردن اعصابش یک جرعه می‌نوشید، و با خوردن یک جرعه، بقیه‌ی جرعه‌ها در طول روز به همین ترتیب می‌نوشیدند، همانطور که روز قبل و روز قبل‌تر از آن خورده بودند. او بیشتر اوقات مست بود. یک شب، وقتی داشت به خانه برمی‌گشت، یا بهتر بگویم، وقتی سعی می‌کرد به خانه بهترین جادو در قرچک برود، در حالی که حالش خیلی خوب بود، یعنی «چند باری روی هم انباشته» بود، اتفاق افتاد که یک آقای جوان مودب و خوش‌صدا به او برخورد کرد و با مهربانی بازویش را گرفت و چند بلوک با او راه رفت.

همینطور که راه می‌رفتند، به «داد» گفت که در راه شرکت در یک جلسه احیا است و از او خواست که همراهش برود. درست همان موقع «داد» «سر و کله‌اش را پیدا طلسم کرد» و در یک لحظه، کتابی را از زیر بازوی همراهش انداخت. آن کتاب، یک کتاب مقدس باگستر بود!